Op de hoek van de Koebrugstraat en de Kloosterstraat staat een bijzonder gebouw. Het Boudelomonument werd in 1985 gebouwd waar de kloostermuur destijds stond. Het werd gebouwd met vondsten van de opgravingen.
Het is een symbolische evokatie van de oude abdij van Boudelo in de ondergrond van het Waasland.
Het is een hulde aan de mensen die al gravend en spittend deze geschiedenis hebben gelezen., met een schop, een truweel, een borstel en een penseel. Het monument is de 'verstening' van de geestdrift waarmee monniken abdij hebben gebouwd.

Betekenis van de verschillende delen

Het hoofdelement stelt een fragment van de kerkmuur voor met een venster tussen twee steunberen.
De vensteropening is gevormd met de herkapte spitsbogen

 

Het middenmoneel rust op een steen met het wapenschild van de abdij.

 

 

 

Onder het venster is de marmeren plaat aangebracht met de voorstelling van de abdijgebouwen en kerk die één geheel vormden. De afbeelding is in vogelperspectief en gaat terug tot de voorstelling die in 1570 getekend is door monnik Horenbaut, acht jaar voor de abdij door de paters verlaten werd. Het is deze afbeelde groep gebouwen die werden opgegraven in de jaren '70-'80.

 

 

De twee steunberen zijn opengewerkt tot een kapelletje. Daardoor werd het achterliggende landschap (nu huis Guido De Witte) geïntegreerd.
In deze nisjes staat links
de Heilige Bernardus, bezieler van de orde van Citeaux (Cisterciënzer-orde)
In de rechternis het beeld van O.L. Vrouw, die door de monniken werd vereerd. De abdij noemde voluit: 'Onze Lieve Vrouw van Boudelo'.

Het geheel is afgedekt met een zadeldak, dat gedekt is met daktichels die een goed imitatie vormen van de Stekense tichels. Daarvan zijn zeer vele fragmenten gevonden.

Op de zijkant van de rechter steunbeer staat een dankwoord aan de gemeente Stekene en Sint-Niklaas en de opgravers.
Op de zijkant van de linker steunbeer staat 'Opgravingen 1971-1985 Verbond Oudheidkundig bodemonderzoek in Oost-Vlaanderen. Onder leiding van Alfons De Belie, oprichter van dit monument.

Rechts van het geheel bevindt zich het frament van de omheiningsmuur. Langs de voorkant is een plaat aangebracht met het wapen van de abdij, namelijk een ster met de kernspreuk 'Stella Duce' (de Ster zal u leiden)

Daaronder staat de t
ekst: 'Hier stond de omheiningsmuur van de abdij'.

 

 

 

 

Op de linkerkant is een ruitvormig schild te zien met vier lisbloemen>. Deze herinneren aan de orde van Citeaux, waartoe de abdij behoorde en die van Franse origine is. deze bloem komt voor in het schild van veel abdijen van deze orde.

Langs de rechterzijkant vindt u op dezelfde wijze de afbeelding van vier klauwende leeuwen. Ze roepen de gedachtenis op van de Vlaamse Graven, die grote schenkers en beschermheren van de abdij zijn geweest.

 

 

 

 

In de achterkant van de muur is een kruisvenster gevormd met de gevonden monelen, zoals er vele kruisvensters ijn geweest in de gebouwen van de abdij.

 

 

 

Op het linkeruiteinde van het monument is een arduinen kolom met zandstenen kapiteel. Het staat op deze plaats om een sluitend geheel te vormen. Deze gotische kolom is afkomstig van een afgebroken kloosterkerk in Antwerpen. De kolommen in de abdijkerk moeten dubbel zo groot geweest zijn.

 

 

 

  

De drie onderdelen zijn verbonden door een afsluitingsmuurtje waarin zich twee banken bevinden.

Alle bakstenen waarmee het monument gebouw is, zijn tijdens de opgravingen 1971-1986 gevonden. Omdat er veel meer halve dan volledige stenen gevonden zijn, is zoveel mogelijk gebruik gemaakt van op hun kant geplaatste halve stenen.


Voor het plan van het pleintje haalde De Belie zijn inspiratie bij het plein voor de Sint-Willebrordkerk in Hulst en de kathedraaal van Sint-Omaars in Frankrijk.
Daarin komt ook een ster dien een cirkel gevat is.

Het plan verdeelt het pleintje in elf cirkels.
-In vijf ervan werd een bloemba
k gebouwd
-In drie cirkels werd een ster gevormd die in het wapenschild van de abdij voorkomt.
-Twee zijn gewone cirkels, in de Middeleeuwen het symbool van de volmaakte orde
-De laatste cirkel werd omgevormd tot een monumentje dat het prehistorisch verleden van de abdijsite in herinnering te brengen. Het bestaat uit een sokkel in silexstenen, die erop wijzen dat de prehistorische werktuigen die hier gevonden zijn, bijna allemaal in deze grondstof vervaardigd zijn. Daarop staat een mini dolmen die gevormd iis met drie gevonden brokken Lediaanse zandsteen. Op de arduinen steen staat de tekst: 'Prehistorische site. Reeds 10.000 jaar komen hier mensen.