Met de resten van de gesloopte abdij werd in 1660 de Boudelohoeve opgericht.  Op de terreinen waar de abdij heeft gestaan, werd jarenlang opgravingen uitgevoerd.  De vondsten zijn samengebracht in het museum van Sint-Niklaas.  Enkel het woonhuis van de Boudelohoeve heeft heden nog kunsthistorische betekenis. 

Tussen de straat en het woonhuis strekt zich een ruime grasweide met enkele fruitbomen uit.  De Boudelohoeve is tot op heden een bedrijvige boerderij in de Koebrugstraat, die mooi gelegen is aan de groene valleien van de Moervaart.  Talrijke wandelaars genieten van op de dijk naast de vaart van de ongerepte natuur.  De knotwilgen staan in vrije volgorde uitgezaaid in de groene meersen. 

Links: Voorgevel zoals je die vanaf Koebrugstraat niet ziet
         
Rechts: Achtergevel zoals te zien vanaf de Koebrugstraat

 

 

 

 



Uit het puin van de abdij wordt in 1660 de Boudelohoeve opgetrokken, die nu nog steeds als landbouwbedrijf wordt uitgebaat, gelegen in de Koebrugstraat 98.

Ook in deze hoeve werd, zolang de abdij bestond, een kamer gereserveerd voor de afwikkeling van de administratieve taken hier ter plekke. Het gebouw staat met de achterzijde naar de straatkant gekeerd. Iets wat zelfs vele mensen uit Klein-Sinaai niet weten. Een vriendelijke vraag aan de boer bezorgt je ook een kijk op de voorzijde.

 

Perceel 22 is de huidige hoeve en ten tijde van de abdij stond het 'Hof' op perceel 26 waar op de kaart nog steeds een haag staat.
Zie ook de link hoe de gronden toen waren ingedeeld. 

Lees ook de geschiedenis van eigenaars van het hof

 

Aangezien het gebied voornamelijk uit meersen bestaat, wordt het landschap grotendeels bepaald door uitgestrekte weilanden met een hoog grondwaterpeil. Om het waterpeil enigszins te verlagen, worden de weilanden omzoomd met populierenrijen, knotwilgenrijen en populierenbossen, zodat het vee ’s zomers zonder problemen op de weiden kan geraken. Op ongeveer 500 m van de Boudelohoeve bevindt zich nog een ten tijde van de Boudeloabdij aangeplant gemengd loofbos met hakhout van zwarte els, populier en waterwilg, dat volgens kaarten al ruim 600 jaar als bos bestaat. Na een jarenlange afwezigheid worden de jongste jaren opnieuw vossen en reeën gesignaleerd in de gemengde loofbossen rond het Kanaal van Stekene (Fondatie, Heirnisse), wat erop wijst dat de natuur langzaam in evenwicht komt met het door mensen aangelegde en onderhouden landschap. Of er na de Wase wolf die enkele jaren geleden opdook nog opnieuw echt wolvenhorden zullen komen, valt echter te betwijfelen. De bescherming van natuur rond het Kanaal van Stekene wordt gegarandeerd door de aankoop van eigendommen door vzw Durme en het Vlaams Gewest.

 
De voorgevel, die je niet ziet vanop straat.

 

 

De achtergevel, wel zichtbaar vanop straat.